|
17.12.08 |
|
Τον μέχρι τώρα άγνωστο έρωτα της Εντίθ Πιάφ για τον Δημήτρη Χορν αποκαλύπτει το τηλεγράφημα, με ημερομηνία 13 Νοεμβρίου 1946, της διάσημης Γαλλίδας ερμηνεύτριας προς το μεγάλο Έλληνα ηθοποιό, που δημοπρατείται σήμερα από τον οίκο «Πέτρος Βέργος» στο ξενοδοχείο Athens Plaza στην Αθήνα, στις 6 το απόγευμα. «Θα σε περιμένω όσο καιρό θα χρειαστεί. Δεν έχω αγαπήσει άλλον άνθρωπο όσο εσένα. Στοπ. Θα σου γράψω αύριο. Στοπ. Εάν μπορείς γράψε μου, στο όνομα κυρία Μπιγκάρ στην οδό Μπερί 26. Μην βάλεις το όνομά μου στη διεύθυνση. Σου έχω εμπιστοσύνη. Εντίθ» έγραφε προς τον αγαπημένο της Τάκη. Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία, η γνωριμία τους πιθανολογείται ότι έγινε το Σεπτέμβρη του '46 μετά το αθηναϊκό ρεσιτάλ της Πιάφ στο θέατρο «Κοτοπούλη» στις 18 του ίδιου μήνα. Στην προς δημοπράτηση επιστολή η Γαλλίδα τραγουδίστρια έγραφε μεταξύ άλλων: «Σ' αγαπώ όπως δεν αγάπησα ποτέ κανέναν Τάκη, μη μου πληγώσεις την καρδιά! Μπορεί να έρθεις στο Παρίσι με την Ειρήνη, αλλά μάλλον δεν το βλέπω, έτσι θα έρθω εγώ κοντά σου τον Νοέμβριο, κανείς στον κόσμο δεν θα με εμποδίσει να έρθω στην Αθήνα, όμως αυτό που πρέπει να κάνεις χωρίς δισταγμό είναι να έρθεις στην Αμερική τον Δεκέμβριο, έτσι θα ξανασμίξουμε εκεί και από εκεί ελπίζω να σε φέρω στο Παρίσι, που όταν το γνωρίσεις θα το αγαπήσεις όσο κι εγώ. [...] θα μπορούσα να σε κάνω ευτυχισμένο και πιστεύω επίσης πως σε καταλαβαίνω πολύ καλά. Ξέρω πως είμαι ικανή να τα παρατήσω όλα για σένα». |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
16.12.08 |
|
«Μεγάλωσα καθολικός το θρήσκευμα υπό το βάρος του προπατορικού αμαρτήματος που σαν δαμόκλειος σπάθη αιωρείτο επάνω από το κεφάλι μου. Το σεξ ήταν αμαρτία, γιατί, όπως έμαθα, το μήλο που έφαγαν οι προπάτορες κι έχασαν τον Παράδεισο δεν ήταν μήλο αλλά μπανάνα». Έτσι αρχίζει και τελειώνει η εποχή της αθωότητας για τον ήρωα της Αληθούς ιστορίας, ενός βιβλίου που δανείζεται τον τίτλο του από τον Λουκιανό. Μόνο που ο Λουκιανός στο ομότιτλο έργο του αφηγείται μια ψευδή ιστορία, ενώ εδώ εξιστορούνται, με αμεσότητα και χιούμορ, οι αληθινές περιπέτειες ενός εφήβου στην Κύπρο και την Αθήνα των δεκαετιών του '50 και του '60, όταν ο επαρχιωτισμός αντιμαχόταν τον κοσμοπολιτισμό και τα συλλογικά πάθη κατέπνιγαν κάθε προσωπική τραγωδία ή κωμωδία. Η οδός Ουζουνιάν, ο μικρόκοσμος της παλαιάς Λευκωσίας, τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, το οικοτροφείο των «φρέρηδων», η αφύπνιση της σεξουαλικότητας, η ανακάλυψη του «διαφορετικού» και, αργότερα, τα χρόνια της ενοχής και της σύγχυσης αναβιώνουν παραστατικά σ' έναν τολμηρό αυτοβιογραφικό πίνακα, που αυτή τη φορά ο ζωγράφος Ανδρέας Κάραγιαν φιλοτέχνησε όχι με τον χρωστήρα αλλά με την πένα του, αποδεικνύοντας έτσι ότι και η πεζογραφία είναι μια τέχνη της απεικόνισης. Ο Ανδρέας Κάραγιαν γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1943 και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου πήρε το Δίπλωμα του το 1967. Ταξίδεψε στο Λονδίνο για ειδικότητα, αλλά γοητεύτηκε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των Late '60s και εγκατέλειψε την Ιατρική για να σπουδάσει Ζωγραφική στο Camberwell και το Central School of Art. Στη συνέχεια σπούδασε Χαρακτική στη Γερμανία και έζησε αρκετό καιρό στο Βερολίνο. Το 1978 έκανε την πρώτη του έκθεση στην Γκαλερί «Ώρα» στην Αθήνα. Αντιπροσώπευσε την Κύπρο στην Μπιενάλε Βενετίας (2001) και στην Μπιενάλε του Καϊρου (2006). Από το 1978-2004 ασχολήθηκε με τη Δημοσιογραφία και την κριτική Κινηματογράφου και Θεάτρου. Επίσης εικονογράφησε ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη. Το 2007 κατόπι προσκλήσεως της Βιβλιοθήκης Αλεξάνδρειας, δημιούργησε μια σειρά έργων με αλεξανδρινά θέματα τα οποία εκτέθηκαν στη βιβλιοθήκη. Η περίοδος αυτή υπήρξε καθοριστική για τον ίδιο και τη δουλειά του. Η Αλεξάνδρεια, υπήρξε καθοριστικός σταθμός καθώς εκεί βίωσε μια αλλιώτικη εμπειρία. Μέσα από το κοσμοπολίτικο, τη φθορά, το καινούργιο, το παραδοσιακό και όλους τους κινδύνους που εμπνέει μια ερωτική πόλη, ο Ανδρέας Κάραγιαν παρουσίασε «Τα Αλεξανδρινά». Έργα που αποπνέουν τη δόξα του παρελθόντος της μυθικής πόλης μέσα από τα μελαγχολικά αλλά περήφανα πρόσωπα του σήμερα. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος με την ευκαιρία της έκθεσής του «Τα αλεξανδρινά» είπε μεταξύ άλλων: - Πώς επηρέασε η παραμονή σου στην Αλεξάνδρεια τη μετέπειτα δουλειά σου; Υπάρχουν κάποια στοιχεία που ενσωματωθήκαν στη ζωγραφική σου; Είμαι ένας καλλιτέχνης που δεν παρουσιάζεται συχνά και κάθε φορά προσπαθώ να βάλω καινούργια πράγματα, αλλά όλες τις συνδέει μια κοινή πορεία. Δηλαδή το ένα εξελίσσεται και μεταπλάθεται στο άλλο. Σίγουρα αυτά τα στοιχεία της αλεξανδρινής δουλειάς θα μεταπλασθούν στη μελλοντική μου ζωγραφική. Βασικά εμπνέομαι από τις πόλεις που ζω. Μεγάλο μέρος της δουλειάς μου ήταν εμπνευσμένο από το Μόναχο, τη Στουτγκάρδη, το Βερολίνο όπου έκανα κάποια έργα με τηλεφωνικούς θαλάμους, κήπους κ.λπ., τώρα από την Αλεξάνδρεια και βέβαια από την Κύπρο. Εδώ με ενέπνευσε παλαιότερα πάρα πολύ το κλίμα καταπίεσης, αστυνόμευσης και κοινωνικού αποκλεισμού, το οποίο έζησα έντονα. Αν και τώρα είναι καλύτερα τα πράγματα δεν μπορώ να πω, πως είμαστε και στην καλύτερη περίοδο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Θλίβομαι πραγματικά για την πολιτική αθλιότητά μας και τη γελοιότητα της προεκλογικής καμπάνιας που βιώνουμε όλοι. - Ποιο θα έπρεπε να ήταν το ουσιαστικό θέμα; Δεν είμαι πολιτικός αλλά σαν σκεπτόμενος πολίτης πιστεύω ότι θα έπρεπε να δούμε τα πράγματα πώς είναι σήμερα και πώς θα προχωρήσουμε στο μέλλον. Να δώσουμε χώρο σε καινούργιους ανθρώπους για να σβήσουν οι πεπαλαιωμένες ιδέες που μας σερβίρουν καθημερινά, να σταματήσουμε να επιστρέφουμε πίσω στο ναι και το όχι σε καταστάσεις θλιβερές για τον τόπο μας που μας διαχώρισαν σε δύο κατηγορίες πολιτών, να σταματήσουμε να προσπαθούμε να χτυπήσουμε ο ένας τον άλλο και να υπάρξει μια σύμπνοια για να οδηγηθούμε κάπου. Γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι είμαστε σε ένα αδιέξοδο και το συνειδητοποιώ κάθε πρωί και όλο με θλίβει περισσότερο. Νιώθω ότι ζούμε σε ένα θέατρο του παραλόγου. - Ο καλλιτέχνης έχει λόγο σε τούτη την κατάσταση; Όλη η ζωγραφική μου ήταν πολιτική χωρίς να είναι κομματική. Πάντα αναφερόμουν σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Η ζωγραφική μου περικλείει τις σχέσεις του παρόντος με το παρελθόν και θέλησή μου ήταν να κάνω μια ζωγραφική που να έχει κριτικό λόγο. Πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να πάψει να αυνανίζεται στο ποια ζωγραφική θα κάνει και αν θα γίνει διάσημος κ.λπ. και να τοποθετείται πάνω στα πράγματα. Δεν λέω να κάνουμε σοσιαλιστική τέχνη αλλά ο καθένας θα το πετύχει μέσα από τη δική του μυθολογία και τον τρόπο που δημιουργεί. Ποια μπορεί να είναι η στάση του πνευματικού ανθρώπου σήμερα όταν σε όλα τα επίπεδα υπερισχύει η μετριότητα και ο καταιγισμός της βλακείας. Εγώ ζω απομονωμένος με κεραίες πάντα ανοικτές κριτικά απέναντι στα πράγματα. Και πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να πει ότι ο Κάραγιάν «έγλειψε» για να κερδίσει κάτι και γι' αυτό είμαι περήφανος. Τώρα στην τέχνη μου, η επανάσταση γίνεται πιο εσωτερικά, πιο ήπια και πιο ζωγραφικά. Δεν φωνασκεί. Επιτέλους, ύστερα από σαράντα χρόνια έμαθα να ζωγραφίζω. |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
16.12.08 |
|
To αριστούργημα του Τσάρλι Τσάπλιν «Τα Φώτα της Ράμπας» σε ελεύθερη απόδοση Γιούρι Στούπελ και σκηνοθεσία Ανδρέα Μελέκκη παρουσιάζει το Θέατρο ΣΚΑΛΑ από την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Λάρνακας Μια θεατρική παράσταση βασισμένη στο σενάριο της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας του Τσάρλι Τσάπλιν παραγωγής του 1952 και που είναι ίσως η πιο προσωπική ταινία του Τσάπλιν, ένα είδος διαθήκης του κωμικού, στοχασμός πάνω στα γεράματα, αλλά και ανάπλαση, με ξεχωριστή αγάπη και στοργή, του Λονδίνου της παιδικής του ηλικίας (των φτωχοσυνοικιών, των μιούζικ χωλ, των παμπ) και χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο γλυκόπικρες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ και επιτυγχάνει να αποδώσει τη μελοδραματική ομορφιά όπου λίγες ταινίες έχουν ποτέ προσεγγίσει. Η υπόθεση του έργου αφορά έναν κωμικό του μιούζικ χωλ που βρίσκεται σε παρακμή και σώζει από βέβαιο θάνατο μια νεαρή γειτόνισσά του, μια νεαρή χορεύτρια. Της παρέχει στέγη και τη βοηθά να βρει ξανά την αυτοεκτίμησή της και τη διάθεσή της για ζωή. Η ιστορία μπορεί να είναι απλή αλλά οι δυναμικές των χαρακτήρων είναι πολύπλοκες. Καθώς η νεαρή μπαλαρίνα αναρρώνει, ο Καλβέρο ο κωμικός ανακτά και τη δική του αυτοπεποίθηση. Λόγω της μεγάλης καλοσύνης που της δείχνει ο Καλβέρο, η Τερέζα η μπαλαρίνα πιστεύει ότι τον έχει ερωτευθεί με αποτέλεσμα να του κάνει πρόταση γάμου. Παρόλο που ο Καλβέρο τη βεβαιώνει ότι δεν τον αγαπά και δεν πρέπει να τον αγαπά, η σχέση τους εξελίσσεται συνεχώς μέχρι τον θάνατο του Καλβέρο. Είναι πέρα για πέρα συναρπαστική, σαγηνευτική και δραματική. |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
16.12.08 |
|
Σε δύο χρόνια αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες αναπαλαίωσης και μετατροπής σε μουσείο της οικίας όπου γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο Αγγελος Σικελιανός, στη Λευκάδα. Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο μεγάλος μας ποιητής αγοράστηκε από την Εθνική Τράπεζα, έναντι του ποσού των 280.000 ευρώ και μετά από κινήσεις του δήμου Λευκάδας η τράπεζα αποφάσισε να προχωρήσει και στην αναπαλαίωση του κτιρίου, εργασίες που αγγίζουν το 1.200.000 ευρώ. «Το σπίτι είναι σε άσχημη κατάσταση. Η Εθνική Τράπεζα αφού το αγόρασε, μετά από προσπάθειες του δήμου, αναλαμβάνει τις στατικές μελέτες και όλες τις εργασίες αναπαλαίωσης, ώστε να παραδώσει το κτίριο έτοιμο ως μουσείο. Ευελπιστώ πως τα έργα θα ολοκληρωθούν στα επόμενα δύο χρόνια», δήλωσε ο δήμαρχος Λευκάδας Βασίλης Φέτσης. Για το νησί του Ιονίου, η μετατροπή του σπιτιού σε μουσείο έχει μεγάλη σημασία, καθώς θα προσελκύσει αρκετούς τουρίστες λόγω της προσωπικότητας και του έργου του ποιητή. Ο δήμος Λευκάδας ήδη ξεκίνησε ενέργειες ώστε να συγκεντρωθούν προσωπικά αντικείμενα του ποιητή για να εκτεθούν στο μουσείο. O Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1900 και τον επόμενο χρόνο γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Tο 1946 εξελέγη πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ενώ το 1949 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ. Ο Άγγελος Σικελιανός πέθανε στην Αθήνα το 1951 και τάφηκε στους Δελφούς. |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
16.12.08 |
|
Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών κυκλοφόρησε πρόσφατα στην τουρκική γλώσσα την έκδοση του με τίτλο «Μουσουλμανικοί Χώροι Λατρείας στην Κύπρο». Πρόκειται για έκδοση που στόχο έχει να προσφέρει στον αναγνώστη, σε ένα σύντομο ιστορικό πλαίσιο, μια γενική εικόνα της παρουσίας του Ισλάμ στην Κύπρο, μέσω των μουσουλμανικών χώρων λατρείας στο νησί. Η έκδοση καταλαμβάνει συνολικά 108 σελίδες και είναι πλούσια σε φωτογραφικό υλικό. Στην εισαγωγή επισημαίνεται η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου η οποία περιέχει δείγματα διάφορων πολιτισμών, συμπεριλαμβανομένου και του Ισλάμ. Παρέχονται επίσης πληροφορίες για τη στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση και την ιστορία της Κύπρου, με ιδιαίτερη αναφορά στην πρώτη επαφή του νησιού με το Ισλάμ, μέσω των αραβικών επιδρομών και τη συνύπαρξη για πρώτη φορά χριστιανών και μουσουλμάνων στην Κύπρο. Καταγράφεται επίσης η μεταγενέστερη επαφή της Κύπρου με το Ισλάμ, που άρχισε με την κατοχή του νησιού από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη μετέπειτα δημιουργία της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Παράλληλα παρουσιάζονται οι βασικές κατηγορίες τεμενών που υπάρχουν στην Κύπρο και προβάλλονται οι προσπάθειες που καταβάλλει η κυπριακή κυβέρνηση για συντήρηση και προστασία τους, εκεί όπου έχει πρόσβαση, σε αντιπαραβολή με τη συστηματική καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου στις περιοχές που βρίσκονται υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή. Στο βιβλίο παρουσιάζονται διάφοροι μουσουλμανικοί χώροι λατρείας στις έξι επαρχίες της Κύπρου. Προβάλλονται, τέλος, οι προσπάθειες που καταβάλλονται από διεθνείς φορείς, σε συνεργασία με την κυπριακή κυβέρνηση, για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Το βιβλίο προλογίζει ο Δρ Τάρεκ Ραντουάν, Αιγύπτιος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αλ Άζχαρ του Καΐρου, ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το βιβλίο επιβεβαιώνει επίσης έμπρακτα την πραγματικότητα της ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο και το βαθμό αλληλεπίδρασής τους, κατά τη διάρκεια της κοινής συμβίωσής τους». Ο Δρ. Ραντουάν επισημαίνει επίσης: «Το βιβλίο αναδεικνύει το βαθμό αντίληψης εκ μέρους της κυπριακής κυβέρνησης της αξίας του πολιτιστικού πλούτου του νησιού, γεγονός που την ώθησε στη συνέχιση της συντήρησης και προστασίας των τεμενών και όλων των άλλων ιερών μουσουλμανικών χώρων.» Το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει ήδη σε αναθεωρημένη αγγλική και αραβική έκδοση, ενώ προγραμματίζεται η έκδοσή του και σε άλλες γλώσσες. Αντίτυπα του βιβλίου στην τουρκική, όπως επίσης στην αγγλική και την αραβική γλώσσα διατίθενται από το ΓΤΠ στην οδό Απελλή στη Λευκωσία, από όπου το κοινό μπορεί επίσης να προμηθευτεί και αντίτυπα της ρωσικής έκδοσης του βιβλίου που κυκλοφόρησε το 2005. Περισσότερες πληροφορίες από το τηλ. (+357) 22801207 και την ηλεκτρονική διεύθυνση
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
Ειδήσεις 
